De hand van God

      4 Reacties op De hand van God

Ik weet nog goed dat ik in de kerk zat en dat de dominee in de preek zei: “je hoeft alleen maar de uitgestoken hand van God te pakken”. Natuurlijk weet ik dat die hand er niet echt is. Ik ging dus ook niet om me heen kijken om te zien waar die hand zou zijn.
En toch… eigenlijk vraag ik me sinds dat moment af hoe ik dat zou kunnen doen: een hand pakken die er niet is.

Als autist neem ik (bijna) alles letterlijk.
Wat ik begrijp, zijn de concrete en letterlijke dingen: met iemand praten, naast iemand lopen, iemand een hand geven, een arm om je schouder.
God is voor mij vaag en abstract, een woord van 3 letters (zie God of Fup?).

In mijn hoofd is het heel ingewikkeld om deze twee dingen met elkaar te verbinden. Om God te zien als iemand met wie je kan praten, iemand die zijn hand naar je uit kan reiken, iemand die naast je kan lopen, iemand bij wie je kan schuilen. Ik kom niet verder dan dat het gewoon niet kan.
Ik begrijp dat het figuurlijk bedoeld is, dat het beelden zijn. Maar de volgende stap: me er iets bij voorstellen en het beeld begrijpen, dat is heel lastig. En eigenlijk gewoon onmogelijk: ik blijf toch hangen bij de letterlijke betekenis.

Delen mag!

4 gedachten over “De hand van God

  1. Karin Berman

    Jij kunt je God niet voorstellen. Ik ook niet. Een echt beeld van God krijgen is natuurlijk onmogelijk, want Hij is zo groot en alles omvattend dat ieder beeld Hem tekort doet. Maar Jezus kan je je misschien wel een beetje voorstellen, omdat hij mens is geweest. En wie naar Jezus kijkt, ziet God. Ik probeer me altijd Jezus voor te stellen als een heel liefdevol Persoon. Daarbij heb ik de gedachte in mijn achterhoofd dat Jezus het helemaal niet erg vindt wanneer ik een eigen beeld van Hem creëer als dat mij dichter bij Hem kan brengen. Ik kan Jezus’ lichaam niet voor me zien, maar als ik me erop concentreer kan ik wel een indruk krijgen van Zijn ogen, van de manier waarop Hij kijkt. Ik kijk ook wel eens naar foto’s of schilderijen van Jezus die mijn hart raken.

    Ken je de film The Shack? Daarin wordt God zó liefdevol verbeeld. Ik heb me wel eens voorgesteld dat ik als de verloren zoon (dochter) door God werd omhelsd en dat ik mijn gezicht tegen Zijn schouder verborg. Toen stelde ik me God voor als het God-personage uit The Shack (een hele moederlijke zwarte vrouw die heel veel liefde uitstraalde). Dit was dus een concreet beeld. God is zowel Vader als Moeder, dus dat kan wel in mijn beleving.

    En verder: God heeft ons naar Zijn evenbeeld geschapen, dus je kunt ook God in jezelf en in anderen ontdekken. Daar heb je niet zoveel aan als je God Zelf zoekt, maar het kan je wel helpen om bv een beeld van Zijn hand te vormen voor jezelf. Je kunt natuurlijk anderen niet als God Zelf zien, maar Hij werkt wel door ons heen en soms kan je dat bij iemand anders voelen of merken. Zo kan Hij ook door de hand van iemand anders heen werken. Wat je dan voelt, mag je volgens mij ook als een aanraking van God beschouwen, ook al zijn het mensenhanden.

    1. Geloven met autisme Auteur bericht

      Klopt! Mijn hoofd is continu aan het nadenken om alles te begrijpen en het is heel lastig om dat los te laten.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.