Kennis en beleving

      2 Reacties op Kennis en beleving

Er is een tijd geweest dat ik dacht: als ik maar zo veel mogelijk lees over geloven, over God, over bidden, dan komt het goed. Dan kan ik straks ook zeggen dat ik geloof, dat ik weet wat het is en dat ik het kan.

Dat was best wel autistisch gedacht. Met het lezen wilde ik kennis opslurpen, wilde ik alles snappen, wilde ik antwoord vinden op al mijn vragen. En als ik het dan begreep, als ik die antwoorden had, dan zou ik het kunnen geloven. Dan zou ik ook pas mogen zeggen dat ik geloof.

Je begrijpt dat het niet werkte. Door het lezen kreeg ik alleen maar meer vragen. Natuurlijk las ik soms ook heel mooie dingen, dat kon ik dan wel geloven. Maar ik las ook heel veel wat ik nog steeds niet begreep omdat het taalgebruik veel te figuurlijk en beeldend was. Of waar ik het gewoon niet mee eens kon zijn. En als dat geloven was… nou, dan wilde ik niet eens.

Inmiddels heb ik ontdekt dat het zo niet werkt. Ik kan wel heel veel kennis opdoen, maar ik zal nooit een boek vinden of een tekst die 100% aansluit bij hoe ik het beleef. Er is natuurlijk niets mis met veel lezen en zo je horizon verbreden. Als je het maar niet als de absolute waarheid beschouwt. Want dan gaat het niet lukken. Geloven is niet alleen maar kennis opdoen en dan komt het goed.

Delen mag!

2 gedachten over “Kennis en beleving

  1. Marrit

    Heel benieuwd naar de rest van je verhaal! Want wat gebeurde er waardoor je stopte met dat ‘overmatig’ lezen? En wat deed je dan in plaats daar van? Of? ??

    1. Geloven met autisme Auteur bericht

      Toen het met lezen niet lukte, was mijn eerste reactie dat het dus niets voor mij was, dat geloven. Omdat ik het blijkbaar niet kon… nu ik weet dat het ook wel door de autisme komt, ben ik wat milder geworden. Een beetje vooruitlopend op de volgende blog: ik ontdekte dat vragen stellen ook of misschien wel juist geloven is.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.